🇬🇷Εγώ γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω, για την Ελλάδα!🇬🇷

 

Ο Λούκας Γιώρκας είναι ένας Ελληνοκύπριος τραγουδιστής 35 ετών. Μέσα από μία γρήγορη ματιά στην λίστα των τραγουδιών του, παρατηρούμε πολύ εύκολα ότι έχει αρκετά τραγούδια με θέμα την Ελλάδα. Δήλωσε αμέτρητες φορές μέχρι τώρα το πόσο πολύ αγαπάει αυτή την χώρα. Ένα από τα πιο πρόσφατα τραγούδια του που αφορά την πολυαγαπημένη του χώρα ονομάζεται ''Για την Ελλάδα'', το οποίο κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάιο στις 23 από την Δισκογραφική Cobalt Music. Τους στίχους και την μουσική έγραψε ο Γιώργος Μουκίδης.

Τις παρακάτω αρμοδιότητες ανέλαβε/ανέλαβαν:

Ενορχήστρωση: Βαγγέλης Τούντας (studio Voiceslab), μίξη: Κώστας Καλημέρης, mastering: Γιάννης Χριστοδουλάτος (sweetspot mastering), ηχογράφηση φωνής: Τάκης Αργυρίου (studio 111), σκηνοθεσία: Βαγγέλης Τσαουσόπουλος, διευθυντής φωτογραφίας: Αλέξανδρος Καπιδάκης, παραγωγή: Λούκας Γιώρκας, εκτέλεση παραγωγής: Τζόυ Σταματάκη, Βοηθός Παραγωγής: Μάνος Ρέππας, Drone Operator: Viktor Milenkovic, Gaffer: Γιάννης Φωτάκης, Focus Puller: Σπύρος Κοντορουχάς, Μοντάζ: Μάγδα Στυλιανού, Styling: Gregory Morfi, Make up artist: Ελευθερία Σαββοπούλου, Art work: Θωμάς Σβορώνος, Backstage photo: Φραγκίσκος Κουλούρας, Πιάνο: Βασίλης Θεοδωράκογλου, Κιθάρες: Μανώλης Πλατάκης, Βιολί-βιόλα: Βαγγέλης Τούντας, Πνευστά: Βαχάν Γκαλστιάν, Τύμπανα: Κώστας Λιόλιος, Μπάσο: Γιάννης Σώκιαλης, Μπουζούκι, Μπαγλαμά: Γιωργος Παχής, Κρουστά: Βαγγέλης Καρίπης, Γκάιντα: Μιχάλης Κυπριανού.

Ο Γιώρκας αναφέρει στην περιγραφή του βίντεο στο Youtube, το οποίο έχει σχεδόν 2 εκατομμύρια προβολές:

''Ελλάδα για μένα δεν είναι μόνο η γη..

Ελλάδα είναι η παιδεία, η φιλοσοφία, η ιστορία, η ανησυχία, η παράδοση, η θρησκεία, η τέχνη, η γλώσσα, η ευγένεια, ο σεβασμός, η δημοκρατία, η φιλοξενία, ο ήλιος κι η θάλασσα, το γλέντι, το πάθος, το ζεϊμπέκικο, το φιλότιμο, το ευ αγωνίζεσθαι... το εὖ ζῆν.. Κι αυτή η Ελληνικότητα γίνεται παγκόσμια μέσα από την αγάπη για τον άλλον άνθρωπο (ανεξαρτήτου καταγωγής). Δεν χάνεται ποτέ, δεν κρύβεται, δεν περιορίζεται, δεν φοβάται τίποτα... Αυτό είμαστε... Στα εύκολα και στα δύσκολα..''

Στείλατε

Κάτω από το ίδιο βίντεο, σε σχόλιο του αναφέρει:

"Η Ελλάδα δεν είναι μόνο ο τόπος μου.. Είναι ο τρόπος σκέψης μου.. Είναι σε κάθε στοιχείο του χαρακτήρα μου, καλό και κακό.. Είναι ο τρόπος ζωής μου.. Αναπόσπαστο κομμάτι αυτού, το Ζεϊμπέκικο.. Το γνωρίζω από μωρό.. Το χόρεψα σε χαρές, το χόρεψα σε λύπες.. Με κλάμα και με γέλιο.. Σε κάθε φάση της ζωής μου.. Μεγάλωσα, ανδρώθηκα στα βήματά του.. Σήμερα όμως τραγουδάω ένα ζεϊμπέκικο, "για την Ελλάδα", για να το χορέψουμε μαζί, σε όποια φάση κι αν βρίσκεστε.."

Τι είναι η Ελλάδα για εμένα;

Για εμένα προσωπικά,  η Ελλάδα είναι το άλφα και το ωμέγα στη ζωή μου! Είναι η πατρίδα μου, που τόσο πολύ αγαπώ, η χώρα με τα πιο όμορφα τοπία, την πιο πλούσια ιστορία, τον πιο πλούσιο πολιτισμό, κατ' εμέ! Είναι η "μητέρα πατρίδα" μου, ο λόγος ύπαρξης και δημιουργίας μου, ο λόγος που νοιώθω περήφανη γιατί έχω ιστορία, παράδοση και πολιτισμό (χάρη σε αυτήν). Είναι ο λόγος που δεν τα βάζω κάτω. Αλλά ακόμη και αν ''πέσω κάτω'' ξανά σηκώνομαι γιατί νοιώθω δέος απέναντι της, διότι αφού είμαι Έλληνας, έτσι αρμόζει, να ξανά σηκώνομαι. Η Ελλάδα δεν είναι απλά η πηγή δύναμης μου, η Ελλάδα είναι η ίδια η δύναμη μου!

Τι σημαίνει η Ελλάδα για εσάς; Ή γενικά, τι σημαίνει για εσάς η πατρίδα (σας); Θα χαρώ πολύ να διαβάσω στα σχόλια την άποψη σας :)

Πηγή:

https://www.youtube.com/watch?v=rfefb59kh_s

Στίχοι:

Σκυφτά περνώ, απ' το παράθυρο μπροστά το φωτεινό και από μέσα μου σφυρίζω τραγουδώ άλλη μια νύχτα στα σκοτάδια τριγυρνώ... Σκυφτά περνώ, μ' ένα τριαντάφυλλο στο χέρι και γελώ αφού ποτέ δεν τα παράτησα εγώ, πώς περιμένεις τώρα να παραδοθώ; Σφιχτά κρατώ, την περηφάνια μου που είχα από παιδί και δεν μπορώ να καταλάβω δηλαδή, πώς σβήσαν όλα; πώς χαθήκαν και γιατί; Πώς να μου βάλεις τα βραχιόλια στο λαιμό και πώς να μ' έχεις όλη μέρα κάτσε σήκω; Εγώ στα μάτια τον κοιτάζω τον Θεό, εγώ να ξέρεις σε κανέναν δεν ανήκω... Πώς να γουστάρω ένα γκρίζο ουρανό αφού έχω μάθει να κυλιέμαι στη λιακάδα; Εγώ γεννήθηκα, μεγάλωσα και ζω, για την Ελλάδα! Σκυφτά περνώ, από τον φράχτη μες στου χρόνου το κενό να ταξιδέψω πάλι πίσω προσπαθώ για όσα γίνανε ποιος έφταιξε να βρω... Παραμιλώ, Νομίζω έφτασε η στιγμή να σηκωθώ να καταστρέψω αυτό που μ' άφησε μισό κι από το χρώμα σου ξανά να κρατηθώ